ང་འདི་ལྟར་ཤི་སོང་ན།
གསལ་བྱེད་སུམ་ཅུ་བོ་ཇི་ལྟར་བྱ།
བཀྲུས་བཀྲུས་ནས་ཁ་དོགས་ཀྱང་ཡལ་བའི།
བརྡ་སྤྲོད་ཀྱི་ལྭ་བ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་བྱ།
If I die like this,
What will become of the thirty letters-
As it is worn pale by endless washing,
What will become of the grammar’s garments?

སྤོས་ཀྱིས་གདུག་ཀྱང་ཆང་གིས་མཆོད་པའི།
མཆོད་སྒྲོམ་གྱི་དབྱངས་ཡིག་བཞི་བོ་ཇི་ལྟར་བྱ།
Even as incense is burned,and the Chang offered;
What will become of the altar-like
four vowels?

འདང་བརྩེ་ཡི་དབང་གིས།
ངའི་ཆེད་དུ་རང་སྲོག་བློས་བཏང་བའི།
སྙན་ངག་གི་དཔེ་དང་གཟུགས་རྒྱན།
རབ་བཏགས་དང་བསྡུས་བརྗོད་འདི་དག
ཇི་ལྟར་བྱ།

Due to the attachment and love,
That which sacrificed its life for my sake;
What will become of the
the poem’s metaphor and simile,
Symbol and hyperbole ?

ང་འདི་ལྟར་ཤི་སོང་ན།
ངའི་ལུས་ལ་མེ་ཏོག་དང་དྲི་ངད་གཏོར་བའི།
མངོན་བརྗོད་དང་བརྡ་དག་ཚོགས་ཀྱིས།
ཅི་ཞིག་བྱ།

If I die like this,
the flowers and fragrance that adorn my body,
What will become of those:
the profound synonym and orthography?

ང་འདི་ལྟར་ཤི་སོང་ན།
ངའི་མིག་དང་སེམས་ལ་འབྱར་བའི།
བོད་ཀྱི་ཡི་གེ་འདི་དག
དྭ་ཕྲུག་ཏུ་འགྱུར་ངེས།

If I die like this,
Stocked to My heart and eyes,
With these Tibetan letters,
That make me like who I am
Will be orphaned.

ཡུན་རིང་གི་ལོ་ཟླའི་ནང་།
ང་དང་གྲིབ་མ་ལྟར་འགྲོགས་པའི།
ཚེག་དང་ཤད་འདི་དག
སྐྱོ་གདུང་གིས་ཤི་ངེས།
In the years and months,
they companied me like my shadow;
those dots and dashes,
Will perished in sorrow.

ད་ཅི་བྱེད་དམ།
ང་ནི་ཤི་རན་སོང་།
མྱུར་བ་མྱུར་བར་མ་ཤི་ན།
ངས་བྲིས་ཤིང་འབྲི་འགྱུར་གྱི། སྙན་ངག་འདི་དག་ཀྱང་།
དུས་རབས་ཀྱིས་བསྣུབས་ཤིང་།
མི་རྟག་པས་ཟོས་ཏེ།
མི་རབས་ཕྱི་མར་སླེབས་དུས།
ལྷག་བསམ་འདིའི་རུས་པ་སྤར་མོ་གང་ཡང་།
ལྷག་རྒྱུ་མ་རེད།
What can be done now?
I am about to die.
If I don’t die soon,
The poems that I have written
and ones yet to be written-
Will vanished with time,
Consumed by impermanence,
By the next generation,
Even a handful of this,
Will not exist .

ཤགས་འགྱེད།